เพราะเราคื่อ…พี่น้องกัน 2

ภาพความทรงจำดีดี

จาก บัดดี้



To…สวณัฐ เพื่อนรัก (นอท)


หลังจากโครงการจบไปดูเหมือนว่า “เราห่างกันในความรู้สึก แต่นั้นก้อหาใช่ว่ามิตรภาพเราจะหายไป มิตรภาพความเป็นพี่น้องนั้นมัน

ยังอยู่ไม่มีเจือจาง เราก้อรู้สึกคิดถึงเพื่อน เมื่อเพื่อนต้องจากกัน แต่เราก้อขอให้เพื่อนอยู่อย่างมีความสุขในการดำรงชีวิต และในโอกาสนี้

และก้อถึงช่วงปีใหม่ Happy New Year ก้อขออวยพรให้มีความสุขตลอดปีและปฏิบัติคุณงามความดีไปตลอดปีและขอความมั่นคงทาง

การเงินและการศึกษาและสุดท้ายก้อขอให้อยู่ในแนวทางที่คิดว่าถูกต้องที่สุด ท้ายที่สุดท้ายก้ออยากฝากกับเพื่อนคนนี้ว่าแม้กายเราจะ

ห่างกันแต่มิตรภาพและความเป็นเพื่อนพร้อมกับความคิดถึงนั้นไม่เคยเจือจาง

จาก การีม ม. อิสลามยะลา


จากใจ…ถึงบัดดี้

จากใจถึง…บัดดี้ผู้แสนดี


To… ปรัชญ์ ประธานรุ่น เพราะเราคือ…พี่น้องกัน 2


ตั้งแต่ผมเจอเค้าครั้งแรก มันช่างเป็นเรื่องบังเอิญหรือว่าโชคชะตามั้งครับ ที่ทำให้นักเรียนนายตำรวจ ก็คือเค้ากับนัก


ศึกษา ก็เป็นผมมาจับคู่กันเป็นบัดดี้ ขนาดเค้าได้ตำแหน่งประธานรุ่นเพราะเราคือ…พี่น้องกัน ผมก็ไปติดหนึบกับเค้าด้วยด้วย


การเป็นรองประธานรุ่นอีก (โลกมันกลมว่าไหม) ผมว่าเราสองคนน่าจะไม่แยกจากกันนะ (อิอิ)  ช่วงกิจกรรมนะ ขนาดมี


การจับคู่กันหลายรอบเราสองกันก็ไม่แยกออกจากกัน หรือว่าทั้งไม่มีใครจะจับคู่ด้วย(ล้อเล่น ครับ)ก็ยังจับกันอยู่นั้นและก็คู่


นั้น สุดท้ายกิจกรรมบังอันศอรบอกว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเรา เค้าคนคือ บัดดี้ของเรา ตอนแรกก็งงไปพักนึง พอได้คุยกัน


ก็เข้าใจกัน  พอแล้วงั้นเรามาเข้าเรื่องกันเลยก็แล้วกันนะ ตลอดเวลาที่เข้าร่วมกิจกรรมกันกับบัดดี้คนนี้ของผม เราได้ทานข้าว


ด้วยกัน นอนใกล้กัน พูดคุยกันบ้าง (แต่ไม่ค่อยบ่อยนัก)ก็ทำให้ทำให้ผมรู้สึกได้ว่า เราสองกันมีอะไรที่คล้ายกันมาก


จะขอบรรยายเลยละกัน บัดดี้คนนี้ของผมนะ เค้าเป็นคนง่ายๆยังไงก้อได้ มีความรับผิดชอบ มีภาวะความเป็นผู้นำ มุ่งมั่น


และที่สำคัญมากที่สุดในตัวของเค้าก็ คือ รอยยิ้มของเขา เขาเป็นคนยิ้มง่ายไม่เครียด ใครที่อยู่ใกล้กับเขาจะรู้สึกมีความสุข


ด้วยกับ เจ้าลักยิ้มอันมีเสน่ห์ของเขานั่นแหละนี้มันเป็นสิ่งที่ได้สัมผัสมาถึงเราจะไม่ได้พูดคุยกันบ่อย อยู่ติดกัน เหมือนบัดดี้คน


อื่นเค้า ก็เข้าใจนะเราทั้งสองเจอกันบางครั้งในกิจกรรมก็เราทั้งสองติดด้วยกับภาระหน้าที่บางอย่าง ผมต้องขอโทษด้วยที่ไม่


สามารถดูแลบัดดี้ของผมอย่างเต็มที่ให้เหมือนกับบัดดี้คู่อื่นๆเค้า สุดท้ายนี้ ก็ขอให้บัดดี้คนนี้แหละของผม มีสุขภาพสมบูรณ์


แข็งแรง (รักษาสุขภาพด้วยละกัน) มีความเจริญก้าวหน้าทางตำแหน่งหน้าที่การงานและครอบครัว


(ถ้ามีปัญหาอะไรก้อปรึกษาได้ยินดีเสมอ และถ้าลงมาภาคใต้เมื่อไรก็บอกมานะจะจัดการดูแลเป็นอย่างดีเลย)



อย่าลืม สัญญาคืนวันอำลาละ รักษาสุขภาพด้วยนะ ห่วงใยจากใจจริง


รักเพื่อนเสมอจากวันนั้นและตลอดไป


เธอ..คือ เพื่อนตายของฉัน


We Are All Brothers


จาก รอน  ม.อิสลามยะลา รองประธานรุ่น เพราะเราคือ…พี่น้องกัน  2


..ไหล่ของฉัน

มันไม่ได้มีความหมายเพียงเพื่อประ คองหัว

ฉันไว้คนเดียวเท่านั้น

แต่เพื่อน

สามารถใช้มัน

เพื่อประคองหัวเพื่อนได้ด้วย


..เสื้อของฉัน

ไม่ได้มีไว้ห้อหุ้มร่างกายของฉัน

เพียงอย่างเดียว

มันพร้อมจะเป็นที่เช็ดน้ำตา และที่สั่งขี้มูก

ของเพื่อน

ถ้าเพื่อนต้องการ


..แขนของฉัน

ไม่ ได้มีไว้จูงหมาเดินเล่น แต่มันสามารถใช้ประคองเพื่อนเมื่อเพื่อนจะล้มแต่ถ้า

เพื่อนล้มลงไปแล้ว ฉันก็ยังมีมืออีก 1คู่ไว้ช่วยฉุดเพื่อนขึ้นมา


..ปากของฉัน

ไม่ได้มีไว้เพื่อกินและพูดพล่ามทั้งวันหรอกนะ

แต่มีไว้พูดให้กำลังใจเพื่อนด้วยเมื่อถึงเวลาจำเป็น


..ตาของฉัน

มีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงเสียเมื่อไหร่

ฉันเอาไว้ใช้มัน มองสิ่งดีๆในตัวเพื่อนด้วยต่างหาก


..ฟันของฉัน

ก็ไม่ได้มีไว้กัดใครๆเขา

แต่มีไว้เพื่อจะใช้มันประดับเหงือก ทุกครั้งฉันยิ้มให้เพื่อน


..หูของฉัน

ก็ไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูแขวนเครื่องประดับ

แต่มันใช้ฟังเพื่อน เมื่อเพื่อนต้องการระบายอะไรออกมาให้ฉันฟัง


..เท้าของฉัน

ไม่ได้มีไว้สะสมกลิ่น… โอเค ถึงแม้มันอาจจะมีบ้าง

แต่ฉันจะใช้เท้า เพื่อเดินอยู่ข้างๆเพื่อนนี่แหละ จะไม่ไปไหนไกล


..สมองของฉัน

อาจไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนักก็จริง

แต่มันจะทำงานหนัก เมื่อเพื่อนต้องการความช่วยเหลือ


..และหัวใจของฉัน

ก็ไม่ได้มีไว้สูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว

แต่มันทำหน้าที่เก็บเพื่อนไว้ข้างในได้ด้วย…

มีเด็กน้อยคนหนึ่งที่สีหน้า แสดงอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก พ่อของเขาจึงให้ตะปู

กับเขาหนึ่งถุงและบอกกับเขาว่า

“ทุกครั้งที่เขารู้สึกโมโห หรือโกรธใครสักคนให้ตอกตะปู 1 ตัวเข้าไปกับรั้วที่หลังบ้าน”

วันแรกผ่านไปเด็กน้อยคนนั้น ตอกตะปูเขาไปที่รั้วหลังบ้านถึง 37 ตัว และก็ค่อย ๆ

ลดจำนวนลงเรื่อย ๆ ในแต่ละวันที่ผ่านไป ก็ลดจํานวนลง น้อยลง น้อยลง

เพราะเขารู้สึกว่า การรู้จักควบคุมอารมณ์ของตนเอง ให้สงบง่ายกว่าการตอกตะปูตั้งเยอะ

และแล้วหลังจากที่เขาสามารถควบคุมตนเองได้ดีขึ้น ใจเย็นมากขึ้น เขาจึงเข้าไปพบกับพ่อ และบอกกับพ่อของเขาว่า

เขาสามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้แล้วไม่มุทะลุ เหมือนแต่ก่อนที่เคยเป็นมา พ่อยิ้ม และบอกกับลูกชายของเขาว่า

“ถ้า เป็นเช่นนั้นจริงเจ้าต้องพิสูจน์ให้พ่อรู้ โดยทุก ๆ ครั้งที่เขาสามารถควบคุมอารมณ์ ฉุนเฉียวของตนเองได้ ให้ถอนตะปูออกจากรั้วหลังบ้าน 1 ตัว ทุกครั้ง”

วันแล้ววันเล่าเด็กน้อยคนนั้นก็ค่อย ๆ ถอนตะปูออกทีละตัว

จาก 1 เป็น 2 …. จาก 2 เป็น 3 จนในที่สุดตะปูทั้งหมดก็ถูกถอนออกจนหมด

เด็กน้อยดีใจมากรีบวิ่งไปบอกกับพ่อเขาว่า “ฉันทำได้ ในที่สุดฉันก็ทำจนสำเร็จ!!”

พ่อไม่ได้พูดอะไร แต่จูงมือลูกของเขาออกไปที่รั้วหลังบ้าน และบอกกับลูกว่า

“ทำได้ดีมาก ลูกพ่อ และเจ้าลองมองกลับไปที่รั้วเหล่านั้นสิ เจ้าเห็นหรือไม่ว่ารั้วนั้นมันไม่เหมือนเดิม

ไม่เหมือน..กับที่มันเคยเป็น จำไว้นะลูกเมื่อใดก็ตามที่เจ้าทำอะไรลงไปโดยใช้อารมณ์

สิ่งนั้นมันจะเกิดเป็นรอยแผลเหมือนกับการเอามีดที่แหลมคมไปแทงใครสักคน

ต่อให้ใช้คำพูด ว่า “ขอโทษ” สักกี่หนก็ไม่อาจลบความเจ็บปวด ไม่อาจลบรอยแผลที่เกิดขึ้นกับเขาคนนั้นได้ฉันใดก็ฉันนั้น

“กับเพื่อน” .. เพื่อนเปรียบเสมือนอัญมณีอันมีค่า ที่หายากเป็นคนที่ทำให้เรายิ้ม เป็นคนที่คอยให้กำลังใจ

และยินดีเมื่อเราพบกับความสำเร็จ เป็นคนที่คอยปลอบใจเรา เมื่อยามเศร้า
ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเรา และจริงใจกับเราเสมอ … แสดงให้เขาเห็น ว่าเราห่วงใยเขามากแค่ไหน และระวังสิ่งที่เราทำไป

ไม่ว่าจะเป็นคำพูด หรือการกระทำ และจงจดจำไว้เสมอว่า “คำขอโทษ ” ไม่ว่าเขาจะยกโทษให้เราหรือไม่ก็ตาม

แต่สิ่งที่มันเกิดขึ้น คือรอยร้าวที่เขาคงไม่อาจลืมมันได้ … ตลอดไป”

หวังว่านิทานนี้คงช่วยให้พวกเราอยู่ร่วมกัน ทำงานร่วมกัน คบกัน ด้วยความรู้สึกที่ดีต่อกันขึ้นเรื่อย ๆ ตลอดไป…

ก่อนจากกันนั้นมีกลอนฝากถึงเพื่อน


คอยย้ำเตือนให้เรามิห่างหาย


มิตรภาพที่มีไม่เสื่อมคลาย เราและนายเป็นเพื่อนกันตลอดไป


แม้วันนี้จวนถึงวันที่ต้องจาก ต้องพลัดพรากกันไปไกลแสนไกล


แต่ความรักที่มียังตรึงใจ แม้จากไปแต่ใจคิดถึงเธอ



วันของเรา ใกล้จะกลาย เป็นความหลัง

นึกถึงวัน เฮฮา น้ำตาไหล

แม้ว่าเรา อาจต้องห่าง จากไปไกล

แต่ในใจ คือเพื่อนกัน ไม่เปลี่ยนแปลง

Sometimes in life, U fined a special friend.


Someone who changes your life just by being part of it.


Someone who makes U laugh until U can’t stop.



Someone who makes U believes that there really is


good in the world.


Someone who convinces U that there really is


an unlocked door just waiting for you to open it